نگاهی به زندگی من

 

Darbare2

 

به نام خداوند مهربان

 

من در یک روز سرد زمستانی در دهه ی شصت هجری شمسی در اوج جنگ تحمیلی به دنیا آمدم.

پیشینیان من  همچون پدر بزرگ من علی غالب علمداری یکی از مبتکران و موسسان صنایع محبوب در کشور نظیر گروه کارخانجات منجمد، گروه صنعتی شمال، شرکت دوغ آبعلی، شرکت گاز ایران ( تولید سودا خوراکی) و ... بوده است، وی در مدت زندگی خود تلاش فراوانی برای ورود فناوری های نوین در کشور کرد وی در سال 1358 پس از طی یک دوره طولانی بیماری سرطان به دیار باقی و لقاء حق شتافت .

پدرم نیز فارغ التحصیل دانشگاه میشیگان آمریکا در رشته مهندسی کشاورزی با گرایش خاک وبا تخصص زنده سازی بیابان و رشته تربیت بدنی در همان دانشگاه می باشد. وی همواره در کارهای تحقیقاتی و مطالعاتی سعی در انتقال تکنولوژی به کشاورزی داشته است البته باتوجه به درگیری های کاری سالهای جاری کارهای تحقیقاتی کاهش داشته است.بی شک وی را تاثیر گذار ترین فرد زندگی خودم می دونم و بخش زیادی از پیشرفت خودم را مدیون گوشزد های ظریف وی در طول زندگی می دانم.

تحصیلات ابتدایی را در دبستان هفده شهریور راهنمایی ملت و شهید بهشتی (به صورت مشترک در دو راهنمایی ) و دبیرستان را در علامه حلی به پایان رساندم.

در رشته های معماری، شهرسازی، حقوق، مدیریت و معماری داخلی تحصیل کرده و می کنم و همواره تلاش نموده ام با ادامه تحصیل از محیط دانشگاه دور نشوم.

علاوه بر درس روزانه سعی در مطالعه عمیق در رشته های تحصیلی خود دارم همیشه سعی می کنم علوم مربوطه را بسیار بروز نگاه دارم،در بیشتر ساعت شبانه روز مشغول کار هستم و اغلب در شرکت های مربوط به خودم یا پروژه ها تخصصی فعالیت می کنیم.

به بنیاد های خانواده بسیار علاقه دارم در سیاست به هیچ گرایشی متمایل نیستم بیشتر به این اعتقاد دارم که باید خدمت کرد و برای ارج نهادن به کشورم ایران تلاش می کنم.

بنظرم درک سیاسی یا جبهه سیاسی زندگی مردم رو متحول نمی کنه بلکه اصول توزیع عدالت برنامه ریزی بلند مدت استفاده از نیروه های متخصص انتقال تجربه اصلاح ریشه ای و فرهنگ سازی از ابتدا در مشکلات اجتماعی اجبار استفاده از تحقیقات و نیرو متخصص در ساختار کشاورزی بروز رسانی صنایع سرمایه گذاری بالای 20 % به صورت سالم در بخش های پژوهشی سرعت گرفتن وسایل ارتباطی و اینترنت وحذف کاغذ بازی و مجازی شدن می تونه بخش زیادی از مشکلات رو حل کنه.

نزدیک به 14 سال سابقه کار مفید دارم و کارم رو بصورت مستقل و بدون حمایت های خانواده در موسسه دانشگاهی امیر کبیر از 16 سالگی آغاز کردم.

افتخار این رو دارم که در سن 23 سالگی مدیر بخشی از یک نهاد دولتی شدم و توانستم در مدت کوتاهی دهها تقدیر نامه از مسئولین بلند پایه بابت فعالیت های مثبت و سازنده خودم دریافت کنم.

زندگی پر از فراز و نشیب داشتم و همیشه به دنبال موفقیت های بیشتر هستم، همیشه سعی کردم با خونسردی بسیاری از مشکلات رو حل کنم در سلسله سیستم های مدیریتی که ایجاد کردم و یا در راس آن قرار دارم همیشه با خونسردی مسائل رو حل کردم و اعتقاد خاصی به مدیریت بحران دارم تا دامن زدن به بحران.

اعتقاد دارم انسان به هر آنچه بخواهد با توکل به خداوند مهربان و تلاش مستمر به دست خواهد آورد، شاید زمان ببرد اما قطعا دست یافتنی است.

امیددارم بتوانم در ادامه زندگی، همواره انسانی مفید باشم و در راستای منافع مردم و کشور حرکت نمایم، بی شک خدمتگزاری به مردم را جزو اولین الویت های زندگی خودم می دانم.

با امید ایرانی همیشه سربلند